CZWARTA NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, czyli Laetare

1. Dzisiejsza – już czwarta niedziela Wielkiego Postu – różni się nieco od pozostałych. W tradycji Kościoła nazywamy ją niedzielą Laetare, czyli niedzielą radości. Widzimy to nawet w zmianie postnego fioletu na różowy kolor szat liturgicznych. W połowie Wielkiego Postu Kościół wzywa wiernych do radości, aby wszyscy podejmujący trud przemiany serca wytrwali w tym niełatwym codziennym wysiłku.

2. Wielki Post, który obecnie przeżywamy, to wyjątkowa okazja do nawrócenia, do odnowienia naszej przyjaźni z Bogiem. To czas powracania do korzeni wiary i zadziwienia nad tajemnicą Bożej miłości, której wyrazem jest też stała obecność Pana Jezusa w Eucharystii. Dobrze wykorzystajmy ten czas, aby ugruntować w sobie człowieka prawego sumienia i autentycznie zaangażowanego w budowanie królestwa Bożego. Zbawiciel ciągle nas w tym umacnia, karmiąc nas swoim Ciałem, które uczynił pokarmem na życie wieczne. Przystępujmy często do stołu eucharystycznego.

3. W czwartek, 19 marca, przypada uroczystość Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej
Maryi Panny i Patrona Kościoła. W 1870 roku papież Pius IX ogłosił Świętego Józefa patronem Kościoła powszechnego i rodzin chrześcijańskich. 

4. Zachęcam, aby nie odkładać na ostatni moment spowiedzi wielkopostnej. Dopiero serce
pojednane z Bogiem i z bliźnimi jest sercem wielkodusznym. Zakładając, że wielu parafian
przed świętami wielkanocnymi już oczyściło swoje serca, pozostałych – tych, którzy nie
zdążyli, czy nie mieli okazji jeszcze tego uczynić – zachęcam do pojednania się z Bogiem
i braćmi oraz do licznego udziału we Mszach Świętych.

5. Spowiedź święta i przyjęcie Pana Jezusa w Eucharystii są też warunkami do skorzystania
z łaski odpustów związanych z trwającym w Kościele Rokiem Świętego Franciszka. Odpust
ten – jak podaje Dekret Penitencjafii Apostolskiej – mogą uzyskać „wszyscy wierni bez
wyjątku, którzy, z sercem wolnym od przywiązania do grzechu, wezmą udział w Roku
Świętego Franciszka, nawiedzając w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny
franciszkanów lub miejsce kultu w dowolnej części świata poświęcone Świętego
Franciszkowi bądź z nim związane z jakiejkolwiek przyczyny, i tam pobożnie uczestniczyć
będą w obrzędach jubileuszowych albo spędzą odpowiedni czas na pobożnej medytacji oraz
zanosząc do Boga modlitwy, aby – na wzór Świętego Franciszka – w sercach rodziły się
uczucia chrześcijańskiej miłości bliźniego i autentyczne pragnienia zgody i pokoju między
narodami, kończąc modlitwą Ojcze nasz, Wierzę w Boga oraz wezwaniami do Najświętszej
Maryi Panny, Świętego Franciszka z Asyżu, Świętej Klary i wszystkich Świętych Rodziny
Franciszkańskiej”. Skorzystajmy z tego wyjątkowego daru, jaki Kościół przed nami otwiera.

6. Wszystkim przeżywającym w najbliższym tygodniu dzień imienin, urodzin oraz inne
jubileusze życzę obfitości błogosławieństwa Bożego i Bożego światła na drogach
codzienności.